لعن امام رضا بر اصحاب کشف و شهود

لعن امام رضا بر اصحاب کشف و شهود

 

محمد بن قولویه قمی از «سعد بن عبدالله اشعری» از «محمد بن عیسی» از «یونس بن عبدالرحمان» نقل کرده است
از مردی از فرقه طیاره شنیدم که برای امام رضا (علیه السلام) این حکایت را از یونس بن ظبیان نقل کرد یونس گقت

 

لعنت بر اهل مکاشفه

در یکی از شبها من در طواف بودم. ناگهان ندایی از بالای سرم شنیده شد که می‌گفت: ای یونس! اننی انا الله لا اله الا انا فاعبدنی و اقم الصلوة لذکری. ای یونس من خداوند هستم، هیچ خدایی جز من نیست، من را عبادت کن. و برای یاد من نماز بگزار. من سرم را بلند کردم، در همان حال جبرئیل را دیدم. در اصل روایت به اختصار : «ج» می‌گوید که مرحوم مجلسی هم نوشته مقصودش «جبرئیل» بود
ناگهان امام رضا (علیه السلام) خشمگین شد، به طوری که ناراحتی خود را بروز داده (لم یملک نفسه) به آن مرد گفت: از پیش من برو، خداوند تو را و کسی که این حکایت را برای تو نقل کرده، لعنت کند. خداوند یونس بن ظبیان را هم لعنت کند، هزار لعنت که بعد از هر کدام هزار لعنت دیگر باشد، لعنتی که هر کدام تو را تا قعر جهنم می‌رساند. بدان، آن که او را ندا داده کسی جز شیطان نبوده است. اما یونس بن ظبیان هم با ابوالخطاب در بدترین عذابها با همدیگر هستند، به همراه دوستانشان، با همان شیطان، با فرعون و آل فرعون. این را من از پدرم درباره او شنیدم
یونس بن عبدالرحمان گوید: این مرد برخاسته بیرون رفت. هنوز ده قدم از در دور نشده بود که افتاد و غش کرد و جنازه‌اش را بردند

از این روایت استفاده می شود که افرادیکه به مکاشفه معتقدند یا مکاشفات را نقل میکنند در مظان لعن امام رضا علیه السلام هستند و شیطان در مکاشفات نقش اساسی دارد

البته شاید بتوان گفت این روایت در مورد مکاشفات شیطانی است نه همه ی مکاشفات ، اما این نکته نباید فراموش شود که

اولا : آیا روایتی دال بر تایید مکاشفات رحمانی داریم یا این تنها یک تقسیم بندی برای فرار از موضوع است ؟!

ثانیا : آیا با نبود معیار صحیح برای تشخیص بین این دو نوع مکاشفه ، ( به فرض وجود مکاشفات رحمانی ) می توان از این نوع مکاشفات در مسیر عرفان استفاده کرد و اساسا آیا با وجود رهنمودهای فراوان امامان معصوم برای پیدا کردن راه مستقیم به چنین مکاشفاتی احتیاج هست یا نه ؟!!!!


نویسنده:جم