شطحیّات، یا سخنان اسرارآمیز

شطحیّات، یا سخنان اسرارآمیز

 یکی دیگر از عوامل رد و انکار فقها و علمای دین، نسبت به تصوف و عرفان اظهارات ظاهراً نامأنوس، و نامعقول، و نامشروع آنها است که از آن به شطح و شطحیّات تعبیر می‏کنند از قبیل ((اَنا الحق)) گفتن منصور، و ((سبحانی ما اَعظَم شأنی)) از بایزید بسطامی (فوت 261هـ) و سخنانی از این قماش که در آثار عرفا،به وفور یافت می‏شود. و در این ردیف باید دانست، زبان خاص و اصطلاحات عرفا را از قبیل شراب، و شاهد، و معشوقه و عشق، وصل هجران، فناء فی الله و بقاء بالله و بت و زنّار و دیر و بتکده و میخانه، و غیره!

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی