مقدس اردبیلی

مقدس اردبیلی

مرحوم خلد آشیان مقدس اردبیلی مقدس اردبیلی می فرماید: .... همه ی صوفیه به این دو مذهب معتقدند یکی قول به اتحاد و دیگری قول به حلول و باقی فروع این دو مذهب است
....چون رؤسای سابق صوفیه مانند حسین حلاج و بایزید را چنین عقیده بود (اتحاد و حلول) ایشان را از غُلات شمرده اند بلکه از غلات (غلو کنند) ناصبی می باشند ...چون از ایشان سئوال کنی وحدت وجود چیست؟ خُدعه کنند و گویند در بیان نگنجد و به ریاضات و مجاهده و خدمت پیرمرشد درک خواهد شد و به همین ، احمقان را متحیر کرده اند و عمر سفیهان را ضایع نموده اند. 
بسیاری از مؤلفان صوفیه سعی دارند ثابت کنند که میان تصوف و تشیع اتصال وجود دارد و درباره ی مشایخ معروف تصوف و اتصال آنان با امامان شیعه می نویسند : « حسن بصری» با « امیر المؤمنین» ، «ابراهیم ادهم» با «امام زین العابدین » ، «بایزید بسطامی » با « امام جعفر صادق » ، «شقیق بلخی» با « امام موسی بن جعفر» ، «معروف کرخی» ( سر سلسله ی بیشتر فرق صوفیه) با « امام علی بن موسی الرضا » ارتباط و اتصال داشته اند.(1)

صوفیه خواسته اند با این سیاست به تبع امویان به اثبات برسانند که امامان شیعه نسبت به غدیر حساس نبوده اند . زیرا شاگردانشان از پیروان مذهب مخالفان غدیر به شمار می رفته اند.(2)

خداوند ممکن است حکمت و بعضی علوم غیبی را که به امور مادی و ضلالت تعلق دارد به واسطه ی شیاطین به هر کافر و مشرک و افاک اثیم بدهد . پس ممکن است علمای اهل سنت مثل ابن ابی الحدید ، علاء الدوله ، محی الدین ، مولانا، عطار و...
در علم عرفان به حقایق و حکمتهایی از طریق عمل و نیکویی فکر و ریاضت برسند ولی مؤمن حقیقی نباشند و از ولایت ائمه اطهار خارج باشند.(3)

 


(1):حدیقه الشیعه – مقدس اردبیلی

(2):طرائق الحقایق – ج2- ص 57

(3):تولی و تبری ص 42

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی